Zasadą jest, że sąd wydając wyrok rozwodowy orzeka również, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia, zatem niezależnie od zgłoszenia żądania małżonków o orzekaniu o winie, sąd winę w postępowaniu rozwodowym musi ustalić. Jeśli jednakże małżonkowie zgodnie wniosą, by sąd zaniechał orzekania o winie, wówczas ich wola zostanie przez sąd spełniona. Orzeczenie winy w wyroku rozwodowym kształtuje z kolei późniejszy obowiązek alimentacyjny byłych małżonków wobec siebie, nie rzadko warto więc powalczyć o uzyskanie wyroku rozwodowego z wyłącznej winy współmałżonka.

Decydując się na rozwód z orzekaniem o winie i żeby to postępowanie „wygrać”, a więc żeby uzyskać rozwód z wyłącznej winy współmałżonka, należy pamiętać, że w procesie będzie trzeba wykazać nie tylko, że między małżonkami doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia, lecz także, że to zawinione zachowanie współmałżonka doprowadziło do ustania więzi małżeńskich. Pomiędzy rozkładem małżeństwa, a zachowaniem jednego z małżonków musi więc zachodzić związek przyczynowy, w toku postępowania należy zatem udowodnić, że gdyby nie czyny/zachowanie małżonka to do rozpadu pożycia i ustania małżeństwa by nie doszło.

Ustalenie, że między małżonkami doszło do zupełnego i trwałego zerwania więzi małżeńskich jest konieczne w każdym procesie rozwodowym, niezależnie od tego czy w postępowaniu jest ustalana wina, gdyż jest to podstawowa przesłanka warunkująca orzeczenie rozwodu. Jeśli bowiem sąd ustali, że do zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego nie doszło i że jest szansa, że małżonkowie mogą kontynuować wspólne życie, a więc rozkład nie ma cechy trwałości, wówczas rozwód nie zostanie orzeczony. O zupełnym i trwałym rozkładzie pożycia można mówić natomiast wtedy, gdy między małżonkami ustała więź fizyczna, duchowa i gospodarcza oraz gdy brak jest perspektyw na to, że małżonkowie wrócą do siebie.

Jak zostało powyżej wskazane, dla orzeczenia winy sąd musi stwierdzić łącznie wystąpienie: po pierwsze, zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego; po drugie, zawinionego zachowania małżonka; po trzecie, związku przyczynowego między tym zachowaniem, a rozkładem pożycia.

„Na gruncie przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego o rozwodzie, za zawinione uznaje się działanie lub zaniechanie będące wyrazem woli małżonka, które – naruszając wynikające z przepisów prawa lub zasad współżycia społecznego obowiązki – prowadzi do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, a w konsekwencji do rozwodu”, taki pogląd wyraził m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 września 2000 r., sygn. akt:  IV CKN 112/00, zatem w następnej kolejności należy wykazać na czym owe zwinione zachowanie małżonka polegało.

Przepisy nie wskazują jakie zachowanie małżonka może zostać uznane za zawinioną przyczynę rozkładu pożycia, ustalenie winy każdorazowo zależy więc od ceny konkretnej sytuacji przez sąd. W praktyce najczęstszymi zawinionymi przyczynami rozwodów są jednakże: zdrada małżeńska, alkoholizm, przemoc fizyczna i psychiczna, hazard.

Jeżeli więc żona domaga się rozwodu z wyłącznej winy męża, gdyż dopuścił się on zdrady bądź stosował wobec rodziny przemoc fizyczną, należy przedstawić dowody, że do zdrady faktycznie doszło, np. zdjęcia, nagrania, zeznania świadków, bądź, że dochodziło do stosowania przemocy, np. protokoły z interwencji policji, dokumentacja medyczna pokrzydzonego, akta postępowania karnego, jeżeli toczyło się postępowanie o znęcanie się nad rodziną.

Wykazanie związku przyczynowego między określonym zachowaniem, a rozkładem pożycia jest z kolei o tyle istotne, że jeżeli związek przyczynowy nie będzie zachodzić, wówczas nie dojdzie do przypisania wyłącznej winy współmałżonkowi ze wskazywanych przyczyn.

Jeżeli więc, tak jak w powższym przykładzie, żona domaga się rozwodu z wyłącznej winy męża, gdyż dopuścił się on zdrady, jednakże w toku postępowania mąż wykaże, że zdrada nie była przyczyną rozpadu małżeństwa, lecz jego konsekwencją, gdyż do rozkładu pożycia między małżonkami doszło już wcześniej, z winy żony, która np. wcześniej zdradziła męża i nieinteresowała się domem, wówczas wyrok rozwodowy nie będzie wskazywał wyłącznej winy męża w rozpadzie małżeństwa, gdyż brak związku przyczynowego między jego zachowaniem, a rozkładem więzi. W takiej sytuacji, żeby wykazać związek przyczynowy pomiędzy zawionionym zachowaniem, a ustaniem więzi małżeńskich, konieczne jest wykazanie negatywnego wpływu określonego zachowania małżonka na pożycie małżonków.

W takim więc przypadku w sądzie należy przedstawić jak układało się małżeństwo zanim zawinionego zachowania się współmałżonek dopuścił i jak następnie się to małżeństwo kształtowało, a więc jak doszło do ustania więzi małżeńskich.

 

Jak uzyskać rozwód z wyłącznej winy męża?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *