O obowiązku alimentacyjnym rodzica względem dziecka wie chyba każdy, jednakże o możliwości ubiegania się o alimenty od współmałżonka już tak wiele się nie mówi, przez co kwestia ta w praktyce wywołuje sporo wątpliwości. Zgodnie jednakże z regulacjami zawartymi w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, obowiązek jednego małżonka do dostarczania środków utrzymania drugiemu małżonkowi po rozwiązaniu lub unieważnieniu małżeństwa albo po orzeczeniu separacji wyprzedza obowiązek alimentacyjny krewnych tego małżonka, jak zatem wynika z powyższego, małżonkowie są zobowiązani do wzajemnej pomocy także w przypadku, gdy ich małżeństwo ustało, jednakże o zakresie obowiązku alimentacyjnego decydować będzie przede wszystkim wina orzeczona w wyroku rozwodowym.

Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jasno bowiem stanowią, iż małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

Z przytoczonego uregulowania wynika zatem, iż uprawnionym do otrzymania alimentów po rozwodzie jest małżonek niewinny, jeżeli drugi małżonek jest również niewinny, czyli przy rozwodzie bez orzekania o winie, albo małżonek współwinny, czyli przy rozwodzie z winy obu stron. Warunkiem powstania wskazanego obowiązku alimentacyjnego jest jednakże wystąpienie po stronie uprawnionej niedostatku.

KANCELARIA ADWOKACKA WARSZAWA / GLIWICE

SPECJALIZACJA ALIMENTY, SPRAWY RODZINNE

zobacz nasz nowy blog http://www.adwokat-alimenty.warszawa.pl

Przepisy co prawda nie definiują pojęcia „niedostatku”, niemniej przyjmuje się, iż niedostatek oznacza niemożność zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb, jeśli więc np. po rozwodzie żona podupada na zdrowiu i nie jest w stanie własną pracą i posiadanymi środkami zapewnić sobie utrzymania, wówczas, jeżeli nie została uznana za wyłącznie winną rozkładu pożycia małżeńskiego, może wnieść powództwo o alimenty od byłego męża. Pamiętać oczywiście należy, iż obowiązek udowodnienia przesłanki niedostatku obciąża osobę, która występuje o świadczenie alimentacyjne.

Zakres obowiązku alimentacyjnego rozszerza się natomiast, gdy jeden z małżonków został uznany wyłącznie winnym rozpadu małżeństwa, jeśli bowiem jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Uprawnionym do otrzymania alimentów po rozwodzie na podstawie przytoczonego uregulowania jest zatem małżonek niewinny przy orzeczeniu wyłącznej winy drugiego małżonka, i w tym przypadku nie musi zachodzić przesłanka niedostatku, lecz wystarczające jest, że nastąpi istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego. Wskazane pojęcie również nie zostało zdefiniowane na gruncie obowiązujących przepisów, przyjmuje się jednakże, że w takim przypadku należy udowodnić, że po rozwodzie małżonek uprawniony będzie miał sytuację materialną gorszą niż w małżeństwie, oraz, że pogorszenie to ma charakter istotny, czyli odczuwalny.

Istotne pogorszenie sytuacji materialnej nie oznacza jednak niedostatku, czyli uprawniony może zaspokajać swoje usprawiedliwione potrzeby, a nawet potrzeby wyższego rzędu i to na poziomie wyższym niż przeciętny w społeczeństwie, ale jednocześnie na poziomie niższym niż dotychczas w małżeństwie. Obowiązek udowodnienia przesłanek warunkujących zasądzenie alimentów na wskazanej podstawie, tj. pogorszenia oraz istotności – obciąża osobę występującą z roszczeniem alimentacyjnym. Z omówionych uregulowań płynie jeszcze jeden wniosek, a mianowicie, nigdy uprawnionym do alimentów nie będzie małżonek uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia.

Obowiązek alimentacyjny po rozwodzie stanowi kontynuację powstałego przez zawarcie małżeństwa obowiązku wzajemnej pomocy w zakresie utrzymania, który trwa mimo rozwodu, aczkolwiek w postaci zmodyfikowanej, warto zatem wspomnieć, iż w trakcie trwania małżeństwa nie istnieje obowiązek alimentacyjny w dosłownej postaci, jednakże oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli, wskazany obowiązek niewątpliwie ma więc alimentacyjny charakter.

Jeżeli zaś jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka.

Kiedy żona może wnosić o alimenty na siebie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *